MELANCHOLIA - меланхолия

Gedacht na middernacht

Voor wie er nog aan twijfelde: de Open VLD is een mannenbastion, een partij voor en van macho's. Vrouwen vormen een noodzakelijk kwaad. Nu mocht Gwendolyn Rutten het bekopen. Het voorzitterschap is een job voor mannen en als er per ongeluk toch een vrouw de stoel warmhoudt, duwen we haar - Annemie Neyts - er gewoon af, nietwaar Guy? *** Socialisten maken kapitale fouten, aflevering 472: Elio Di Rupo vindt de job van de mensen belangrijker dan hun gezondheid. Terwijl ik dacht dat gezondheid ons hoogste goed was. Laat ons dan ook stoppen met schijnheilig te zijn en mekaar op Nieuwjaar geen goede gezondheid meer wensen *** Kathleen Cools moet er echt voor gaan uitkijken dat ze niet élke vraag in Ter Zake op dezelfde stereotiepe manier stelt: 'mijnheer X, als ik dat zo allemaal lees en hoor, dan denk ik Y.' *** Boeren uit het programma Boer Zoekt Vrouw zijn wereldkampioenen in het bedenken en afdreunen van zegswijzen en spreuken, maar een normaal, beschaafd gesprek voeren, dat is net iets teveel gevraagd. We zullen wel zien, zei de boer, en hij ploegde voort... zonder vrouw. *** Als Frank De Winne 6 maanden in de ruimte kan blijven, dan moet Olivier Maingain dat ook kunnen. *** Vlaams minister Ingrid Lieten heeft een probleem met haar kapsel. Het probleem is dat ze helemaal geen kapsel heeft. *** Over foute kapsels gesproken: in Thuis spant dokter Bianca op dat vlak zonder concurrentie de kroon. *** Dan nog liever het vogelnest van Annemie Turtelboom. Vogels en bomen, dat matcht. *** 

De grote eenmaking

Erection fail

Laat ons, zoals gisteren, niet rond de pot draaien. Ik moet de werkelijkheid onder ogen durven zien. Ik ben geen tiener meer, geen twintiger, zelfs geen dertiger. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Hoe ouder een mens wordt, hoe vaker hij de uitdrukking kom, we gaan gebruikt. We gaan komen daarentegen... inderdaad. U bent mee. "Op commando", da's een uitdrukking voor jonge snaken die pas komen kwaken. Weer mannenpraat? hoor ik de lezeres alhier hardop denken. Inderdaad, weermannenpraat. Frank en collegae zijn ook maar mannen van vlees en bloed. Het kunnen niet altijd hogedrukgebieden zijn. Een anticyclonale wig anticlimax valt nooit uit te sluiten. Frank Deboosere heeft vier kinderen. Geen twijfel mogelijk over zijn mannelijkheid van weleer. Maar vandaag is Frank 51 jaar. Denk daar morgen eens aan als u naar hem kijkt.

De gemiddelde vrouw is niet ideaal

Ik heb een verdomd goed beeld van de ideale vrouw, al ga ik dat hier niet wereldkundig maken. Daar zijn twee goeie redenen voor. Ten eerste interesseert de ideale vrouw mij niet. Een vrouw mag niet perfect zijn. De kloof met de gemiddelde man is zo al groot genoeg. Overigens bestaat de ideale vrouw niet en zelfs al mocht ze bestaan: het zijn uw zaken niet wat ik daaronder versta. Ik voel meer voor het ruwe diamant-type. Ik ben immers gek op boetseren en last but not least, de intrieste kruistocht door de aardse hel moet een uitdaging blijven. De ruwe diamant bevindt zich pal halverwege een continuum met aan het ene uiteinde de ideale vrouw en aan het andere uiteinde de verachtelijke gemiddelde vrouw. Gemiddelde vrouwen kunnen mij gestolen worden. Zij zijn het onwiedbare onkruid op het novemberkerkhof. Aan alle ellende die ze veroorzaken is er welgeteld één voordeel: ze zijn perfect kwantificeerbaar en dus detecteerbaar. Op zes verschillende manieren pluk je haar er zó uit. Ze draagt  in haar leven 4790 verschillende strings. Gebruikt 69 723 meter toiletpapier. 130 liter scheerschuim. Zweet 1700 liter tijdens het sporten. Vrijt 3760 keer. En is 2920 dagen ongesteld.

Studio Sukkel

De pokkeherrie verspreidende etherlingen, ik wil ze geen eten geven, zelfs geen borrelnootjes na half tien. Er was een tijd dat er nog geluid uit het behang kwam, stijlvol, smaakvol, ernstig en onderhoudend tegelijk. Radio maken was een vak, bedreven door vakjongens en vakmeisjes. Vandaag druipt er alleen nog gekweel en gekwebbel uit de transistor, geproduceerd door wegwerpstoeipoezen die al blij zijn als ze miauw kunnen zeggen. Ik kan Jef Lambrecht begrijpen. Net als hij kan ik het niet meer aanhoren. Het valt me op dat ik me steeds vaker erger aan radio. Ooit zal er een dag komen dat ik mijn radio uit het raam zwier en mijn heil uitsluitend nog zoek bij internetradio (presentatie- en reclameloos). Lang zal dat niet meer duren. Het vak van presentator wordt steeds vaker en steeds schaamtelozer mismeesterd. De kip of de steenezel die de koptelefoon past, trekke hem aan. Tomas De Soete is een flauwe plezante, een hele flauwe zelfs. Rosse Linde die hem gezelschap houdt tijdens de werkuren, kan goed giechelen, zeer goed zelfs, maar meer zit er helaas niet in. Tomas' beddegenote Siska Toeters is de vleesgeworden radio-incompetentie. Sam De Bruyn hoort vooral zichzelf graag praten. Sofie Lemaire doet in haar programma waar ze erg goed in is: van krommenaas gebaren. Peggy De Meyer heeft geen stem om het nieuws te lezen, beschikt over een weinig benijdenswaardige uitspraak en struikelt om de haverklap over haar woorden. Kristien Maes presenteert alsof haar publiek alleen uit Ketnettertjes bestaat. Nooit een onvertogen woord, altijd afgelikt en clean. Street credibility: zero. Ik beken: allemaal Stubru-illustraties. Er is dan ook geen enkel ander radiostation zo diep gevallen. Daar kan zelfs Christophe Lambrecht niets aan doen.

Automutilatie

Ik ben de eerste om te lachen met mezelf. Lachen met, niet lachen om. Grimlachen, niet glimlachen. Enfin, ik neem mezelf niet teveel au sérieux. Da's een goeie strategie, want zo kom je niet voortdurend voor verrassingen te staan.

Ik mag geen gluten hebben. Ik ben coeliaak. Coeliakie. Wie het niet heeft, kan het niet uitspreken. Ik kan het wel. Als kind droomde ik er al van later ooit een ziekte met een moeilijke naam te hebben. Mijn gebeden werden reeds bij de verwekking verhoord, al kwam ik er pas 35 jaar later achter.  

Er zit een foutje in mijn auto-immuniteit, hetgeen bij mij vlokatrofie veroorzaakt. Malabsorptie van de dunne darm. In één adem kan ik op familiefeestjes (waar ik nooit naartoe ga, nvdr) en andere bijeenkomsten ook uitpakken met rare beestjes als anti-gliadine, anti-tissuetransglutaminase, anti-endomysium, IgA-deficiëntie, atopie, auto-immuunthyroïditis en -hepatitis, cerebrale calcificatie, reumatoïde artritis, sarcoïdosis en pericarditis. U ziet het: ik heb iets met anti. De medische wetenschap verklaart alles.  

The Love Boat (goes vulgair)

Ik kan zelden of nooit lachen met Geert Hoste of Raf Coppens. Ik kan vaak lachen met Urbanus. Ik kon vroeger altijd lachen met TV Touché. Vandaag heb ik voor het eerst sinds lang nog eens op de grond gelegen. Van het lachen, welteverstaan. Ik kan steeds meer lachen met Gunter Lamoot, en dat wil wat zeggen.

Stemmen: Iwein Segers, Veerle Malschaert, Griet Dobbelaere, Han Coucke, Piet De Praitere, Bart Vanneste, Gunter Lamoot, Xavier Cloet, Frank Nuytten

Scenario & montage: Frank Nuytten en Gunter Lamoot

  

Macaronisme

Bij leven en welzijn zweer ik één keer per weg bij een glutenvrije spaghetti daniele op eigen wijze, maar bij tijd en wijle ben ik ook niet vies van een lekker stukje macaronisme. Vooraleer u aan pasta begint te denken: een macaronisme is een op de lachspieren werkende vermenging van verschillende talen, bijvoorbeeld Frans en Engels. Hetgeen op zijn beurt het amusante Franglais oplevert. Le Franglais, c'est le language parlée par holidaymakers qui arrivent à Douvres ou Nouveauhaven dans leurs Volvos et Metros. Où est le bleeding ferry? ils disent. Op dat ogenblik zijn ze al met Franglais aan de gang, ziet u?

Macaronismen zijn de brandnetels van de gesproken taal. Je weet niet waar eerst te blussen en voor je het weet duiken er alweer nieuwe op. Nederlands en Latijn levert het niet te versmaden Potjeslatijn op. Nederlands en Frans in de mix resulteert in Koeterwaals, meer dan goed voor ze is gebezigd in monarchische middens hier te lande. Gooi je Engels en Nederlands op een hoopje, dan krijg je the one and only Double Dutch. Double Dutch is in het Engels tevens een synoniem voor 'nonsens', maar dit geheel ter zijde.

Laat het ons niet te abstract houden. Ik zie u fronsen tot hier. 

• Potjeslatijn: Quis poly est plus pontifex, tis pardem est bus bio tex

• Double Dutch: A terrible infant, called Peter, sprinkled his bed with a gheter. His father got woost, took hold of a cnoost and gave him a pack on his meter.

• Koeterwaals: Mon oncle qui, mon oncle qui, mon oncle quitle ma tante et quand je suis plus grand je quitlerai ma gouvernante.

Space Doggity

Het kan u allicht geen bal schelen, maar 52 jaar geleden werd een teef de ruimte in geschoten met onder haar kont een joekel van een draagraket. Laika werd de eerste dode in de ruimte. Het beest stierf aan oververhitting en stress nog voor het voltooien van de vierde omloop om onze planeet. Dát is nu het soort dingen waar ík bij stilsta. Heeft iemand destijds aan dat beest gevraagd of ze zin had in een ruimtereis? Maar neen. Wist ze dat het een one-way ticket betrof? Serieus blijven he. Waarom een teef en geen reu?, wetende dat toen nog/al de overtuiging leefde dat mannen betere chauffeurs zijn dan vrouwen.

Kinderwens