Met het smelten van de sneeuw is ook het stof gaan liggen. De paraplu's liggen elkaar al weer te verdringen in de paraplubak. Iedereen blijft op zijn stoel. Niemand is schuldig. Of toch, één man heeft zijn verantwoordelijkheid genomen, de voorzitter van de onafhankelijke spoorbond OVS. Een parlementaire commissie mag tot aan de grote vakantie Witse spelen. Die zal voor het oog van een pak camera's verslag doen en aanbevelingen formuleren naar de toekomst toe, naar de voogdijminister toe en naar het spoorbedrijf toe. Naam en toenaam zullen niet genoemd worden. Koppen zullen niet rollen want koppen mogen niet rollen. Premier Leterme zal namens de regering geen excuses aanbieden voor een pijnlijke herdenkingsplechtigheid. Buizingen zal een stille dood sterven, zoals de treinreizigers die het ongeval niet overleefd hebben. Alles blijft bij het oude. De pendelaars zullen de perrons blijven afschuimen. De ene zijn dood is de andere zijn brood. De vergeetput van de Belgische politiek stinkt dan misschien wel, hij is ook onmetelijk diep.
