Ik stel alles en iedereen in vraag, niet in het minst mezelf. Om het met de woorden van Frank Boeijen te zeggen: niemand weet hoe verschrikkelijk ik ben. Maar best ook. Al heb ik het sterke vermoeden dat deze these mutatis mutandis voor iedereen geldt. Mensen zijn nu eenmaal misselijk. Daar kan geen god tegenop. Ik stel niet alleen veel in vraag, ik heb daarbovenop ook nog een pak onopgeloste vragen. Pietluttige vragen die ik u ga besparen, maar ook heel essentiële afvragingen die mij bezig houden, telkens opnieuw. De heer of wie dan ook zij hiervoor geprezen, want het leven zou nog saaier zijn bij ontstentenis van raadsels.
Hoe is het heelal ontstaan? Wat is de natuurkundige oorzaak van de kosmische inflatie, die fabelachtige, extreem snelle uitdijing in het begin van het onstaan van het universum? Wat is donkere materie? En waarom kunnen we ze niet zien? Ontstaan bij een hoge dichtheid en temperatuur nieuwe materietoestanden, zoals bij quark-gluonenplasma's? Hoe werken kosmische versnellers en waarom ontsnappen ze aan de meest vervloekte flitspalen? Is er in de hoge-energiefysica een nieuwe materie- en lichttheorie nodig? Zijn protonen nu wel of niet instabiel en zo ja, zou dáár de verklaring kunnen liggen voor de ongelijke verhouding tussen materie en antimaterie? Bestaan er nog andere ruimte-tijddimensies dan de reeds gekende? Is Einsteins gravitatietheorie in overeenstemming te brengen met het kwantumeffect of klets ik maar wat uit mijn nek? Welke massa hebben neutrino's en welke invloed hebben ze gehad op de ontwikkeling van het heelal?
